مقالات

تفاوت پته گمرکی و برگه سبز گمرکی

تفاوت پته گمرکی و برگه سبز گمرکی

در گمرک دو نوع سند ترخیص وجود دارد:

  1. برگه سبز
  2. پته گمرکی

برگه سبز: پروانه یا مجوز ورود گمرکی کالای تجاری به گمرک ایران است.

پته گمرکی: پروانه یا مجوز ترخیص گمرکی برای کالای غیرتجاری است.

تفاوت پته گمرکی و برگه سبز گمرکی این است که برای ترخیص کالا از طریق پته ، نیازی به تنظیم اظهار نامه و ثبت سفارش ندارید. در حالی که ترخیص کالا از طریق برگ سبز به اظهارنامه گمرکی متکی است. در فرآیند ترخیص کالا ، پته جزو سریع ترین روش های ترخیص کالا از گمرک محسوب می شود.

نمونه پته

از آنجایی که ترخیص از طریق پته نیاز به اظهار نامه و ثبت سفارش ندارد، تمامی عملیات گمرکی و مجوز ترخیص کالا پشت قبض انبار ثبت می شود.

تخلف در روند پته

با توجه به اینکه در سال های گذشته در ترخیص پته گمرکی غیرتجاری مخصوصا در روش حمل و نقل هوایی به شدت تخلفات متعددی صورت می گرفته و بیشتر این تخلفات، به دلیل عدم ثبت اطلاعات صحیح کالا بوده است، درحال حاضر در فرایند بازرسی کالا و ترخیص پته های گمرکی سخت گیری های زیادی اعمال می شود. در زمان ترخیص برای جلوگیری از تخلف در روند پته، صاحب کالا می بایست به صورت الکترونیکی کالای خود را اظهار کند.

پته گمرکی به انگلیسی

GENERAL: permit

LAW: receipt typically issued on a small voucher or ticket-type token

LAW: a customs house receipt for dutiable goods • permit

نگاهی قانونی به کالای مسافری

تفاوت پته و برگه سبز

مسافران غیرمقیم ایران می‌توانند علاوه بر لوازم شخصی که به طور قطعی قابل ترخیص است، اشیائی از قبیل جواهرآلات شخصی، اشیاء قابل حمل از جمله دوربین عکاسی و فیلم برداری با مقدار متناسب فیلم و نوار یا ملزومات آن، پروژکتور فیلم یا اسلاید، دوربین چشمی، آلات موسیقی، ضبط و پخش به همراه نوار و لوح فشرده، گیرنده رادیویی، تلویزیون، ماشین تحریر، ماشین حساب، رایانه شخصی، کالسکه بچه، صندلی چرخ دار (ویلچر)، لوازم و تجهیزات ورزشی، تلفن همراه، جعبه وسایل کمک های اولیه، تجهیزات پزشکی قابل‌ حمل مورد نیاز مسافر و قایق پارویی را که بر اساس آیین نامه اجرایی تعیین می‌گردد، طبق رویه ورود موقت با ارائه تضمین به قلمرو گمرکی وارد نمایند.

ورود قطعی لوازم شخصی همراه مسافر با رعایت تبصره ذیل ماده ۱۳۵ و ماده ۱۳۸ آ.آ.ق.ا.گ میسر است. یعنی اشیا نو و مستعمل یک مسافر که ممکن است به طور معمول و عرفی در طول سفر برای استفاده شخصی وی لازم باشد، به شرطی که جنبه تجاری نداشته باشد (موضوع بند ض ماده ۱ ق.ا.گ) و جز کالاهای ممنوع الورود نباشد. در این صورت تا میزان هشتاد دلار (سالانه) از پرداخت حقوق ورودی ، معاف و مازاد بر آن با اخذ یک برابر حقوق گمرکی و دو برابر سود بازرگانی با صدور پته قابل ترخیص می باشد. اشیایی که در این ماده نام برده شده تمثیلی است و می تواند شامل سایر موارد مشابه نیز باشد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *